حکومت 470 ساله اشکانی ( 250 ق.م - 226 م)، ان طوری که باید، نتوانست دنباله تمّدن هخامنشی باشد و به ان، حیاتی جدید ببخشد. به همین لحاظ ، اثار جالب و فراوانی از این سلسله که حدود 5 قرن، با قدرت بر قسمت های مهمی از جهان متمدّن ان روز حکومت کرده، به دست ما نرسیده است همچنین دین خاندان اشکانی به دلیل کمبود مدارک چندان روشن نیست.

از مجموع قوانین مدنى عهد ساسانیان ، چنین بر مى آید كه مقررات مربوط با روابط خانواده زن ، مرد، پدر و مادر و فرزندان ، بسیار جامع تر از دوران هاى قبل بوده است .

جامعه ایران ساسانیان ، ریاست خانواده مانند گذشته با مرد بوده است ، كه كذك خداى نام داشته است . با وجود آن كه در دوران ساسانیان زنان از نوعى آزادى هاى اجتماعى برخوردار بودند و حتى بعضى از آنان به مقام سلطنت نیز رسیده اند، ولى مرد عنصر برتر جامعه را تشكیل مى داد، و اولاد پسر، هم از نظر اقتصادى و هم از نظر اجتماعى داراى ارج بیشترى بوده است .

میرزا تقی خان امیرکبیر اهل فراهان است و دست پرورده خاندان قائم مقام فراهانی. فراهان همچون تفرش و آشتیان مجموعاً کانون واحد فرهنگ دیوانی و "اهل قلم" بود؛ ناحیه ای مستوفی پرور. چه بسیار دبیران و مستوفیان و وزیران از آن دیار برخاستند که در آن میان چند تنی به بزرگی شناخته شده، در تاریخ اثر برجسته گذارده اند. از این نظر میرزا تقی خان نماینده فرهنگ سیاسی همان سامان است. نام اصلی میرزا تقی خان، "محمد تقی" است. زادگاهش "هزاوه" از محال فراهان عراق. هنوز هم در آنجا محله ای بنام "محله میرزا تقی خانی" معروف است، و خانه پدریش نزدیک تپه "یال قاضی" شناخته می باشد. اسم او در اسناد معتبر (از جمله مقدمه پیمان ارزنةالروم، و قباله نکاح زنش عزت الدوله) "میرزا محمد تقی خان" آمده است. رقم مهر و امضای او نیز تردیدی در نام حقیقیش باقی نمی گذارد؛ بی گمان اسم "محمد" رفته رفته حذف گردیده و به ر"میرزا تقی خان" شهرت یافته است. خانواده پدری و مادری میرزا تقی خان از طبقه پیشه ور بودند. پدرش به تصریح قائم مقام "کربلائی محمد قربان" بود که در خطاب او را "کربلائی" می گفت.

در زندگی همه ما مواقعی وجود دارد که باید در حضور چند نفر راجع به مساله ای صحبت کنیم. ممکن است این صحبت در جلسه یا کنفرانسی باشد که رسمیت داشته باشد و ممکن هم هست که در یک جمع خانوادگی یا در محیط کار بخواهیم برای دوستان یا همکارانمان صحبت کنیم. اگر مهارت های لازم را در این زمینه داشته باشیم، قطعاً روند کار با موفقیت بیشتری انجام می شود و به نتایج بهتری می رسیم.یکی از مباحث مهمی که اکثر صاحب نظران درباره آن اتفاق نظر دارند، مقدمه ای است که ما برای گفتار خود انتخاب می کنیم. برخی می گویند اصل مطلب مهم است و مقدمه تأثیر چندانی در روابط ندارد، در صورتی که اگر مقدمه جالب و دلنشین نباشد، دنبال کردن بقیه صحبت از جانب شنوندگان چندان قطعی نیست.

پس سعی کنید صحبت خود را همیشه با یک مقدمه آغاز کنید و سپس به اصل بحث بپردازید.

یكی از مدارس شهر «بورگلن» در ایالت «تورگوی» سوئیس، ممنوعیت پوشش اسلامی برای دانش آموزان مسلمان را لغو كرد.

هیئت منصفه دادگاه شهر بورگلن (Bürglen) با بیان این كه دلایل قضایی كافی برای ممنوعیت پوشش اسلامی برای دختران در مدارس وجود ندارد، تصمیم مدیر یكی از مدارس این شهر را غیرقانونی دانستند.

ابتدای بهار سال 2011 میلادی، مدیر یكی از مدارس دخترانه شهر بورگلن، از ورود دو دانش آموز مسلمان آلبانی تبار به این مركز علمی به دلیل پوشش اسلامی ممانعت كرد كه این اقدام با واكنش والدین این دانش آموزان مواجه شد.

این دو دختر محجبه با شكایت به دادگاه سرانجام موفق شدند تا این ممنوعیت را لغو كنند ولی مدیر این مدرسه عنوان كرد كه این موضوع را در دادگاه فدرال سوئیس مطرح خواهد كرد.

در هر حال، شهروندان مسلمان سوئیسی، ضمن استقبال از تصمیم دادگاه شهر بورگلن، لغو ممنوعیت حجاب در مدرسه این شهر را پیروزی بزرگی برای خود می دانند.

دو ماه قبل جوان آبادانی در جریان تصادف جمجمه اش به شدت آسیب دید و شکست. در این حادثه استخوان های جمجه پسر جوان تکه تکه شد و خونریزی باعث شد تا حجم مغز بیمار زیاد شود. ماموران اورژانس پس از رسیدن به محل حادثه، این پسر ۲۴ ساله را به سرعت به بیمارستان امام خمینی (ره) آبادان منتقل کردند و پزشکان بدون اتلاف وقت وارد عمل شدند. از آنجا که جمجمه از فرمانروای بدن یعنی مغز محافظت و نگهداری می کند، پس طبیعی است که در چنین حادثه ای سلامت مغز بیمار هم به شدت در معرض خطر قرار گیرد و جان او تهدید شود. علی نعمتی جراح مغز و اعصاب و ستون فقرات بیمارستان امام خمینی (ره) آبادان در این باره می گوید: «حتی تصورش هم سخت است که جمجمه انسانی به این شدت خرد و شکسته شود. زمانی که جوان حادثه دیده را به بیمارستان آوردند اوضاع بسیار بدی داشت و شانس او برای ادامه زندگی بسیار کم بود اما ما باید تمام تلاش خود را برای احیای این پسر جوان می کردیم.»

چهار اصل پیشرفت: مردانگی، عدالت، شرم و عشق است.


زندگی، یعنی پژوهش، و فهمیدن چیزی جدید.


عشق، به وجود آورنده اعمال زیباست.


کار کنیم، زحمت بکشیم، از سرمایه چیزی کم نداریم.

اگرچه بیش از هفت قرن از حیات مولوی می‏گذرد، نکته‏ها و آموزه‏های بسیاری در آثار او وجود دارد که هنوز به کار ما در این عصر پیچیده می‏آید. نگاه انسانی و عرفانی او به حیات این جهانی، گمشده‏ی هر حقیقت‏جویی است. او انسان را بسیار فراتر از جهان مادی می‏دید و تقسیم انسان‏ها را به مؤنّث و مذکّر، تقسیمی راه‏گشا و حقیقت‏نما نمی‏شناخت. در مثنوی می‏گوید: اصل و حقیقت انسان، روحانیت او است، نه جسمانیتش. از سوی دیگر، تفاوت زن و مرد، در جسمانیت آن دو است، نه در روح و روان‏شان. بنابراین میان زن و مرد، تفاوت گوهری و مهمی وجود ندارد؛ زیرا آن‏چه به آدمی، شخصیت و حقیقت می‏دهد، روح او است و روح در مرد و زن یکسان است:

یکلای دوم ، آخرین تزار روسیه در سال 1868 ، در دوران سلطنت پدربزرگش آلکساندر دوم به دنیا آمد . آلکساندر دوم در سال 1881 به قتل رسید و پسر او الکساندر سوم...

نیویورک، لندن، سانفرانسیسکو، واشنگتن دی.سی و هوستون در صدر فهرست شهرهایی هستند که سرمایه گذاران بین المللی املاک ترجیح می دهند در آن ها سرمایه گذاری کنند.

عبدالمناف آق ارکاکلی - دانشجوی رشته ی حقوق:
اخیرا از بنده مطلبي با عنوان ترکمن صحرا و مصائب آن در سايت اولكاميز انتشار یافت که با انتقاداتی از سوی قشر جوان جامعه همراه بود که جای خوشحالی دارد چرا که اختلاف سلیقه ها به نفع جامعه می باشد اما برای قانع نمودن این منتقدین دلایل خویش را ذکر می کنم که امیدوارم شبهات را بر طرف سازد.

عفو یکی از راهکارهای نظام های قضایی برای عادلانه تر کردن مجازات هاست. مجرمان زیادی به امید عفو یا تخفیف مجازات روزگار محکومیت خود را سپری می کنند. اما ساز و کار برخورداری از این امتیاز چیست؟ در این خصوص کمیسیون عفو و تخفیف مجازات محکومان در مرکز و استان ها تشکیل می شود که به ترتیب کمیسیون مرکزی و استانی نامیده می شود و به تقاضای عفو رسیدگی می کنند.

منظور ما از حقوق ورزشی مجموعه مقرراتی است که بر تمامی امور ورزش حاکم است اعم از ورزشکاران، مدیران فنی، تماشاگران، مدیریت های ستادی ورزش، پزشکان ورزشی، سازندگان لوازم ورزشی و فروشندگان لوازم ورزشی و بالاخره کارکنان سازمان های ورزشی. این یک تعریف کلی است یعنی مجموعه قواعد و قوانین حاکم بر کل ورزش.

ظاهراً مهم ترین بخش حقوق ورزش، قواعد و مقررات مرتبط با ورزشکاران و مسۆولیت های ناشی از حوادث ورزشی است؛ لطفاً بفرمایید که در کشورهای مختلف جهان با این قبیل حوادث که در حین رویدادهای ورزشی رخ می دهند، چه برخوردی شده است؟

- به طور کلی در همه ی کشورهای دنیا ورزش از حمایت های عمومی خاصی برخوردار است، چون اهداف ورزش در واقع تربیت نسل، برومندی، توانمندی، نشاط، سلامتی و بالاخره آماده سازی مهم ترین رکن توسعه یعنی انسان است و نباید از جنبه های سیاسی و اقتصادی و اجتماعی آن به سادگی گذشت و به همین دلیل برای حمایت از این فعالیت و این نهاد، قوانین و امتیازات بسیار ویژه ای را در نظر گرفته اند. منتها شکل اعطای این امتیازات متفاوت است؛ گاهی به صورت قوانین صریح و گاهی به صورت ضمنی و گاهی هم در قالب رویه های قضایی عملیات ورزش از این امتیازات برخوردار می شود. ولی چون هدف ورزش به طور کلی در تمام دنیا همین مباحثی است که عرض کردم، حکومت ها هزینه ی آن را پرداخت می کنند و حوادث ورزش را از شمول حوادثی که در کوچه و خیابان اتفاق می افتد کاملاً جدا می کنند؛ هر چند از لحاظ نتیجه یکی باشند. چون در اینجا اهداف دیگری مدّنظر است.

 حقوق ایران چگونه به این بحث پرداخته است؟

ـ در ایران، خوش بختانه از سال 52 به طور صریح در مورد صدمات ناشی از حوادث ورزشی قانون داریم و بعد از انقلاب هم همان ماده (42) سابق، در قانون مجازات عمومی تأیید شد و فقط یک جمله ای به آن اضافه شد و آن این که: «آن مقررات هم با موازین شرعی مغایرت نداشته باشد.» بنابراین ما در حال حاضر، در مورد عملیات ورزشی و حوادث ناشی از آن قانون خاص داریم که به موجب آن، این حوادث از امتیاز علل موجهه استفاده می کنند و مرتکب با رعایت شرایط مذکور در ماده قانونی هیچ گونه مسۆولیت اعم از کیفری و مدنی نخواهد داشت.

 آیا ورزشکاران در برابر تمام رخ دادهایی درحین عملیات ورزشی صورت می گیرد؛ مثلاً فحاشی های نژادپرستانه که بعضاً برخی به خاطر هیجانات ناشی از عملیات ورزشی مرتکب آن می شوند نیز مصون هستند؟

- ببینید اولاً ماده قانونی مذکور، ناظر است به حوادث ناشی از عملیات ورزشی، تماشاگران مشمول این امتیاز نیستند، توهین و فحاشی عملیات ورزشی محسوب نمی شود تا از امتیاز مصونیت برخوردار باشد. تازه خود آن عملیات ورزشی که در هر ورزش مشخص است، در صورتی در شمول علل موجهه قرار می گیرد که دو شرط داشته باشد. یکی این که آن عملیات ورزشی در چارچوب مقررات خاص آن ورزش انجام گیرد؛ بنابراین اگر ورزشکاری در جریان عملیات ورزشی مرتکب خطا بشود و خطای او منتهی به قتل، ضرب و جرح شود، او مجرم است و مجازات می شود اما با رعایت مقررات هر حادثه ای اتفاق بیفتد، جرم نیست. یعنی در واقع ورزش مجوز انتقام جویی و خشونت نیست. ورزش وسیله سلامتی، برومندی و نشاط است. اگر ورزشکار لگد بزند و این لگد برخلاف مقررات باشد، مثل این است که این کار را در خیابان انجام داده است و تعقیب می شود.پس اگر در فوتبال یا هر ورزش دیگری ورزشکار در چارچوب مقررات اقدام کرد و طرف مقابل فوت کرد، مسۆول نیست. مثلاً فرض کنید یک کشتی گیری، حریفش را روی پل می برد و برابر مقررات، او را روی پل نگه می دارد، کشتی گیری که مقاومت می کند ممکن است قطع نخاع شود. ما برای مجری فن مسۆولیت قائل نیستیم؛ مشروط بر این که در چارچوب مقررات فنی اجرای فن کرده باشد. یا در فوتبال، به هنگام ضربات ایستگاهی، بازیکن اجازه دارد با تمام قدرت به توپ ضربه بزند. اگر توپ به حریف برخورد کند و منجر به فوت او شود، بازیکن مسۆول نیست؛ چون مطابق مقررات این عمل را انجام داده است.

حالا اگر مخالف مقررات ورزشی ولی در حین عملیات ورزشی صدمه ای به یک ورزشکار وارد شود، وضعیت به چه منوال است؟- فرض کنید در کشتی بعضی از فنون ممنوع اعلام شده است؛ اگر کشتی گیر مثلاً فن کلاته را اعمال بکند و منتهی به نقص عضو و مرگ بشود، جرم محسوب شده و مجری فن مجازات می شود و یا در همین فوتبال اگر ضربه ایستگاهی که باید با اجازه داور زده شود، بازیکن قبل از سوت ضربه بزند و به حریف اصابت کند، خطا است و نتایج مجرمانه اش هم گریبان گیر خاطی خواهد شد. مصونیت از مسۆولیت در ورزش شرط اولش رعایت کامل مقررات فنی همان ورزش است. و شرط دومش این است که این مقررات با موازین شرعی مغایرت نداشته باشد.

پس آیا هیجانات و عصبانیت های ناشی از عملیات ورزشی که در حین مسابقات ایجاد می شود، دلیل موجهی برای مصونیت از مسۆولیت نیست؟

- عصبانیت عملیات ورزشی نیست، بله؛ ورزشکار در جریان عملیات ورزشی ممکن است عصبی شود. اگر دچار هیجان شد و عمل خطا کرد، خطا است و باید مجازات شود. مثل این است که کسی به دیگری فحاشی کند، او عصبانی شود و فحاش را بکشد که باید او را قصاص کرد. ممکن است هیجانات موجب تخفیف مجازات بشود ولی هیجان مجوز ارتکاب جرم نیست

منبع: پایان نامه دکتر حسین آقایی(دکترای حقوق جزا و جرم شناسی) وبلاگ حقوق ایرانی

چكيده :

باورها ، افسانه ها ، داستانها و اشعار در هر فرهنگ و قومي باعث شكوفايي برخي از استعدادها و ايجاد فضاي مناسبي جهت درس زندگي گرفتن از آنها مي شود. اقوام مختلف داراي افسانه ها و باورهاي مختلفي هستند قوم اصيل تركمن ، در تركمن صحراي ايران نيز داراي باورها و افسانه هاي مختلفي در پيشينه خود مي باشند و در مسير زندگي با توجه به زندگي دامپروري و ايلي و صحرانشيني با نقل آنها براي فرزندان و جوانان درسهاي بسياري به آنها مي آموزند كه نمونه هايي از آنرا بررسي كرده ايم. افسانه ها و داستانهايي نظير تاج محمد ترسو ، خوابهاي عجيب پادشاه ، آق پاميق ، گوراوغلو ، اغوزخان و اژدها از جمله آنها مي باشند كه نسل به نسل بعنوان ميراث به قوم تركمن رسيده است و از آنها بعنوان مظهر و سمبل زندگي ، جهت مقابله با سختيها ، دشمنان و حوادث زندگي اجتماعي استفاده مي شود. و با تحريك احساسات جوانان باعث بروز حس فداكاري ، شجاعت ، همبستگي ، وفاداري به عهد ، خودباوري و ... شده است و ايجاد موفقيت درزندگي اجتماعي مي شود.

رقص شمشیر را هنوز در گوشه و کنار ایران، چه با خود شمشیر و چه به صورت تقلیل یافته ی آن با چوب می توان دید. متاسفانه در مورد خاستگاه و پیشینه ی آن تاکنون مطلبی، تا آنجا که راقم خبر دارد، به فارسی نوشته نشده است. اما یکی از کتابهای ارزشمندی که در این زمینه پژوهشی جدی ارائه می دهد، اثر 500 صفحه ای شرودر" رمز و نمایش در ریگ ودا" ( Schroeder, L.,  Mysterium  und Mimus im Rigveda, Leipzig, 1908 ) است که متاسفانه به نمونه های ایرانی، احتمالا به جهت کمبود منابع در زمان نگارش کتاب اشاره نمی کند.

مردم ايران طي قرنها همزيستي با تركمنها در حافظه تاريخي خود شناخت جامع و كاملي از اين قوم دارند. امروز ايراني ها، تركمن ها را مردماني شريف، نجيب و صبور مي شناسند كه در شمال شرقي ايران و در دشت تركمن صحرا با زمين و اسب و قالي، نسبتي ديرينه دارند و    بخشي هاي تركمن با دوتارهايشان اشعار عرفاني مختومقلي فراغي را در روح و جان صحرا ترنم مي بخشد.

     تركمن ها در گذشته هاي دور به دليل نسبت آنها به جد اساطيري شان «اغوزخان» «اغز» يا «اغوز» ناميده مي شدند اما «در اينكه چرا تركمن ناميده مي شوند» دليل قانع كننده اي وجود ندارد. تنها در كتب قديمي به اين مطلب برمي خوريم كه تركمن ها درجواب «كه هستي؟» مي گفتند «ترك من» يعني ترك هستم و نيز گفته شده است لفظ تركمن براي تمايز آنها از ترك ها به كار برده شده است نخست، ترك مانند، بوده و به مرور زمان به تركمن تغيير شكل يافته است.»(1)

سال ۲۰۱۳ درحالی از روز سه شنبه آغاز می شود که قرار است یک فقیرزاده به مدت یکسال مسوولیت پست ریاست جمهوری سوییس را برعهده بگیرد.

بسیاری از ایده هایی که در کتاب ها و فیلم های علمی - تخیلی مطرح شده اند، با توسعه فناوری های مختلف در سال های اخیر محقق شده اند.

مجسمه آزادی یا تندیس آزادی که نام اصلی آن «آزادی روشنگر جهان» است (به انگلیسی: Liberty Enlightening the World - به فرانسه: La liberté éclairant le monde)، مجسمه بزرگی است که در سال ۱۸۸۶ (میلادی) توسط فرانسه به ایالات متحده آمریکا هدیه داده شده است.

این مجسمه در جزیره آزادی در بندر نیویورک نصب شده و به صورت نمادی برای خوش آمد گویی به مسافرانی که راه دریا به نیویورک می آیند درآمده است. این مجسمه که با رویه ای از مس پوشش یافته، در سال ۱۸۸۶ به مناسبت یکصدمین سال استقلال امریکا از بریتانیا و به عنوان نمادی از دوستی فرانسه و آمریکا به این کشور اهدا شده است.

طرح مجسمه را فردریک بارتولدی مجسمه ساز فرانسوی، و سازه درونی آن را الکساندر ایفل، مهندس فرانسوی برج ایفل، طراحی کرده اند. اوژن ویوله لودوک نوع مسی را که برای پوشش مجسمه بکار رفته انتخاب کرده است.

مجسمه به شکل شخصیت زنی است ایستاده در حال گام برداشتن، که دور سرش را هفت اشعه نورانی فراگرفته است. او با دست چپ خود یک لوح سنگی را نگه داشته و با دست راست خود مشعلی فروزان را بالای سر خود نگه داشته است. روی لوح سنگی با شماره های رومی نوشته شده JULY IV MDCCLXXVI که نشانگر ۴ ژوئیه ۱۷۷۶ (میلادی) و تاریخ استقلال آمریکا است.

امروزه مجسمه آزادی یکی از نمادهای مشهور کشور آمریکا است. قبل از همگانی شدن سفرهای هوایی، مجسمه آزادی اولین نشانی از آمریکا بود که مسافران کشتی ها هنگام نزدیک شدن به سواحل آمریکا مشاهده می کردند.

ژاندارک (به فرانسوی: Jeae d'Arc) و گاه دوشیزهٔ اورلئان (* ۶ ژانویه ۱۴۱۲ در دومرمی-لاپوسل، لورن؛  ۳۰ می ۱۴۳۱ در روآن)، قهرمان ملی فرانسه و قدیسهای در کلیسای کاتولیک.

در جنگ صدساله بر ضد انگلستان، رهبری فرانسویها را برعهده داشت. در نزدیکی شهر کنپی ینی، به خاطر خیانت شهردار این شهر توسط بورگونیها اسیر شد و به انگلیسیها فروخته شد. ژان دارک در یک دادگاه کلیسایی، توسط اسقفِ بووه، پیر کوشون به جرم ضدیت با قوانین کلیسا، محکوم و در میدان ویومارشه شهرِ روآن سوزانده شد. چندی بعد، در یک دادگاه تجدید نظر در سال ۱۴۵۶، شرافت این دوشیزه قهرمان باز اثبات شد.

ترکمن های سلجوق ها به رهبری طغرل بگ سلسله ای در ایران تأسیس کردند سپس در 450 هـ/ 1055 م به بغداد رسیدند و بدین ترتیب مقدمات تشکیل و تثبیت امپراتوری بزرگ جهان اسلام به نام سلجوقیان فراهم آوردند. در این بررسی به تاریخ مهم و پر اثر ترکمنان سلجوق نمی پردازیم، بلکه به آثار جاودانه ای که بعنوان نمادهای معماری دوره ی ترکمنان سلجوقی شناخته می شود، به تفصیل توجه می کنیم

هجوم مغول و تسخیر قسمت اعظم ماوراءالنهر و خراسان در منابع معتبر نظیر جهانگشای جوینی و جامع التواریخ به تفصیل بحث شده است. هدف ما در این گفتار مقابله و درگیری مغولان با ترکمن هاست.

اتحاد و وحدت اوغوزهای سلجوق در قرن پنجم هجری بوجود آمد. سلجوق و پدرش «توتاق» بر طوایف و تیره های اوغوزهای حوزه سیردریا حکومت می کردند. اینان با یبغو رهبر اوغوزهای سیردریا دشمنی را آغاز کردند و بالاخره در اواخر قرن پنجم مسئله با قطع رابطه تمام گردید و سلجوق از یبغو جدا گردید و با متحدان خود از آن ناحیه رفت. در آن ایام وی 1500 شتر، 50 هزار گوسفند و 100 نفر رفیق جانباز داشت. سلجوق و یارانش دین اسلام را پذیرفته جزء تیولداران سامانی ها در آمدند. به این ترتیب اوغوزهای سیردریا با دو دسته تقسیم شدند یک دسته در «ینی کنت» و دسته دیگر یعنی سلجوقیان در منطقه جنوبی یعنی شمال خراسان مسکن گرفتند. مورخان این دوره به اوغوزهای ینی کنت، اوغوز و به سلجوقیان نام ترکمن اطلاق کردند.

در پایان دوران مغول، اتحادیه های نوینی از ایالات با نام های جدید پدیدار گشتند از آن میان مشهورتر از همه آق قویونلو بود، در همین حال در قسمت شرقی ماوراء النهر به هنگام فرو پاشیدن امپراطوری مغول، صحرا نشینان مغولستان به سرکردگی جغتای خان متوجه نواحی غربی شده به عنوان مدافع مرزهای اسلامی در برابر بیابانگردان شمال خراسان قد علم کردند.

با مشاهده ویرانه ها، بناها، سازه ها و آثاری برجای مانده از وجود سکونتگاه های تاریخ و کهن در مناطق و شهرهای مختلف جهان و جستجو و مطالعه قدمت و عظمت آن ها، بیش از پیش این سوال برای ذهن های کنجکاو مطرح خواهد شد که چرا و چگونه چنین تمدن های باشکوهی، قدرت و اعتبار خود را از دست دادند.